خاکستری ِ خاکستری

                          زندگی منست...

                 با تشدید بر نقطه های سیاه...

سپید بختی ِ مطلقی در کار نیست...

 

آری زندگی من...

من...!

    عسل...!

به شماره شناسنامه ای نامفهوم

در سالی به دنیا آمدم که جنگ بود

و زمان مردنم نیز

       می دانم جنگ خواهد بود

چنان که بین آمدن و رفتنم...

جنگ وحوش و حیوان...!

جنگ آدم و انسان...!

جنگ من و دنیا...

جنگ سرنوشت و من...

جنگ ایمان و شیطانم...!

جنگ...

 

باور کن

  زندگی من

      خاکسترین لحظه های سپیدی هاست...

  

Asal

 1T.N: آرامش به توانِ...!

2T.N: یه بلاگم اینجا باز کنید بد نیستا... ما هم باید چند جای دیگه بلاگ ببازیم... هکرها زیادی مهربون شدن...! 

 

وقتي تو مهرباني

دنياي مهرباني داريم...

"حميد مصدق"

 

دلم من و تو و اون بلندي ِ كشف شده ي خصوصي مون رو مي خواد با اون منظره ی فوق العاده ش از همه طرف...! و خيره شدن به آدماي ريزي كه اون پايين بي خيال از بلندي ها دارن تو دنياي خودشون سير مي كنن و...!

 

 

شدیدا دلم یه میز شماره ۱۳ با ۲تا کیک شکلاتی می خواد تو  F.Café...!

دوس دارم...! باحاله...!

اگه دل نداری، اگه روحت زیادی مهربونه، اگه زیادی لطیفی، اگه سنگ توی قفسه ت نیس، اگه حالت بهم می خوره... نبین... همین...

رگزنی...!

T.N(ته.نوشت): بلاگای بلاگفا باز نمی شه... مسخره س...!

باور كن همه چي تازه ش خوبه...

حتي اشک...

خشك كه شد صورتت به فنا*!!! رفته...

*(معادل یه واژه ی بی ناموسیه...! بی ناموسی...؟!)

واقعا آدم كثيفي هستم...!!!!! دوباره دزدي كردم.... من دارم تبديل مي شم يه سارق ادبي حرفه اي ... اگه فردا يه عكس با چادر راه راه ِ زندان تو بلاگم ديديد متعجب نشيد... فقط كاش اونجا اينترنت داشته باشه...!!

شب به سرخی ِ سیگار من دل مي بندد

سیگارم به آخرین چوب در این جعبه...

                                                 و من...

                                                    به سیگاري، به شبی!

(گربه ي مصطفي (ع. نـ.... زاده))

 

تمام تنم سوخته است...

مي دانستي

                گل آتش بر لب داري؟

 

 

ته نوشت۱: لعنت به هر چی سیم کارت ایرانسله از هر نوع دائمی و اعتباری....!!!

ته نوشت۲: لعنت به این دانشگاه عوضی و مرکز اینترنت مزخرفشو و هرچی استاد راهنمای خنگه...

هيچوقت نگران من نشيد... قبلا هم كه گفتم زنده مي مونم... بعد از يه مدت هم خودم مثل بز برمي گردم...!

بايد كلي شعبه داشته باشي... خوب معلومه برا اينكه فقط با يه G.F نباشي و بهش وابسته نشي و مجبور نشي خودتو تخريب كني...

باور كن راست مي گم... اين روش امتحانشو پس داده... كلي هم نكات مثبت داره...!

1. كلي G.F داري و در اين مورد مي توني به خودت افتخار كني و به بقيه پسرا فخر بفروشي.

2. به يه نفر وابسته نمي شي و اين خودش كلي خوبه؛ هر وقت خواستي مي ري؛ هر K.Sher ي دلت خواست به طرف مي گي؛ كلي ناز مي كني برا طرف و...

3. شعبه زدن خودش كلا حس اعتماد بنفس رو بسيار افزايش مي ده...!

4. يه دوسِت دارم، عاشقتم به يه نفرشون كه بگي، كلي گوشاش دراز مي شه...

5. خودتم مي فهمي چه آدم عوضي هستي...

و كلي چيزاي ديگه كه تا امتحان نكني متوجه نمي شي... اين روش فوق العاده س...!

خیلی هاتون با حرفایی که زدید... باعث شدید کسی رو که دوسش دارم...

متأسفم فعلاً هیچ انگیزه ای برای نوشتن ندارم...

حالم از اين گرماي لعنتي بهم مي خوره...

برف زمستون 85 تهرانه... توي ماشين...

يادته سايه...؟

دقيقاً مثل بز... من كه يه دختر خانوم محترم نیستم که...دانشجوي ارشد اين مملكتم نيستم كه...

فكر كن با يه مانتو (ببخشيد  اون ديگه بلوز بود نه مانتو) بي ناموسي رفتي خونه ي يكي از اقوام و حالا جوونا تصميم گرفتن برن پارك اونم پنجشنبه شب...!!!! هي همه آقایون و خانوما اصرار كه عسل بايد بياي... هي تو مي گي اگه با اون وضعيت بري مجبوري شبو بازداشتگاه خواهران بگذروني... بالاخره يه سارافون بت مي دن و رو مانتو ببخشيد بلوزت مي پوشي... در حاليكه بسيار خانومانه با كفش پاشنه بلند راهي فضاي سبز مي شي...

اونجا همه گرد مي شن و شروع مي كنن به واليبال بازي... شونصد سال می شه که بازی نکردی... ولی لبه یه باغچه بصورت کاملا محترمانه و مهربون می شینی...

خیلی وقته داری حسرت با نگاه می کنی( چیزی حدود ۲ دقیقه...!!!)

من واقعا خجالت نمي كشم....؟

سارافون و كفش ت رو درمياري و در مقابل ديدگان انسان های زیادی مهربان شروع مي كني به بازي... با دست و پا و ... واليبال نيس كه...!

و چون دقيقاً شونصد سال بود كه بازي نكرده بودم و توپی که تازه خریداری شده بود سفت بود حسابی... وقتي رسيدم خونه تموم دستم دچار خونمردگي و قرمزولیدگی شده بود... با این حال.... من زنده مي مونم...